Home sweet home

Weer thuis na een supermooie reis.
Gisteravond uiteindelijk om 22.30 gingen we de lucht in, wat 19.00 had moeten zijn. We maken ons niet meer druk, die caribbean style waren we intussen wel gewend. Op Schiphol een groot ontvangst committee. Waarna we weer de eerste stappen zette in ons koude miezerige mistige kikkerlandje. We zouden graag weer terug gaan, maar het voelt ook wel weer fijn om thuis te zijn.

Natuurlijk was de vorige blog een grapje;). We waren gewoon bij een enorm mooie vuurwerkshow.

Dit is dan eerst het einde van dit blog. Bedankt voor jullie leuke reacties! Het bezorgde ons iedere keer weer een glimlach op het gezicht.

Bij deze wensen we jullie nog een keer een gelukkig, gezond en vooral een reislustig nieuw jaar toe!

Happy New Year!

Gister is Marjo verder gegaan met haar duikcursus. Ze mag zich nu padi open water noemen:). We zwommen in 1 groot aquarium. Marjo dan 17 meter onder water. Waar ze o.a. schildpadden en inktvisssen heeft gezien. Ik onder het oppervlak. Waar ik ook tussen scholen vissen zwom. Echt heel gaaf om de onderwaterwereld te mogen bewonderen. Ik kwam ook nog 2 super rare vissen tegen. (zie foto)

Aan het eind van de avond was het dan zo ver. Champagne op tafel en aftellen maar. 5,4,3,2,1 happy New Year en het vuurwerk barste los. Wij wensen iedereen dan ook een gelukkig nieuw jaar!

Dolfi

Waar wij als kleine meisjes vroeger zwommen met dolfi (onze opblaasbare dolfijn), hebben wij hem nu ingeruild voor 2 echte. Na een kort introfilmpje, flippers aan en gaan. Pauline mocht als eerste. Spetteren, laten zingen, een kus geven, draaien en ze handje schudden. Uiteindelijk ook nog een ritje tussen 2 dolfijnen in. Marjo natuurlijk alles druk op de foto gezet. De 2e ronde was het de beurt aan Marjo. Erg gave beesten. Glad, hard, rubber/leerachtig en ontzettend intelligent.

Vervolgens nog in het sea aquarium rondgekeken en Willemstad verkent. Waar we natuurlijk de pondjesbrug niet hebben overgeslagen.

Vandaag met Marjo en Nikita naar de struisvogelfarm geweest. Hier een leuke rondleiding gehad, waar we zelfs op ze mochten rijden. Na de verhalen gehoord te hebben, waren we allemaal een stel scheiterds die het toch niet aan durfden met die kamikaze beesten.

De dag na kerst dinsdag

Kerstavond gezellig geborreld en gegeten bij Maryanne, Jeroen en Nikita.

1e kerstdag, een beetje reismoe, totaal geen dingen open, dus wat doe je dan? Een dagje mambo beach:).
Handdoek op een relaxed strandbed, insmeren en chillen maar. Goed uitziende obers die langskomen met drankjes, en een verfrissende duik in de zee. 'S avonds daar ook ons kerstdiner gehad. Door het vele maar lekkere vis waren we daarna wel een beetje vissig;).

Na een dag stilzitten moeten we toch weer wat doen. Dus stond de Christoffelberg op het programma. Een 2 uur durende klim naar 375 meter hoogte. De laatste paar meter echt tussen steile rotsen met weinig houvast. Het uitzicht was daardoor des te mooier (en we genieten vandaag nog door de spierpijn;)).

Merry X-mass

Vanuit een zonovergoten (niet getreurd, met af en toe een tropisch stortbuitje) Curaçao, wensen wij jullie een prachtige koude witte kerst toe. Wij houden het witte kerstgevoel vast door op een hagelwit strand te gaan liggen.

Alles gaat hier op de caribbean style. Zowel het inchecken op het vliegveld, als het boodschappen doen of het autorijden.

3 kwartier vertraging, geen probleem, rechts inhalen, geen probleem, richtingsaanwijzers? Wat is dat voor een vies woord;) en als je een bekende tegenkomt dan stop je gewoon midden op de weg (ongeacht hoeveel auto's achter je zitten) om een gezellig praatje te houden. Mooi om te zien.

Zo zijn we gister naar het westpunt gereden. Prachtige witte stranden met helblauw water tussen de rotsen. Een beter vakantiegevoel bestaat bijna niet. De weg ernaar toe, door groene "bergen" op een stukje niemandsland.

Cultuurshock

Vandaag was alweer onze laatste volle dag op St. Maarten. Time flies when you having fun. Afgelopen zondag van de boot af, in een taxibusje naar Philipsburg. Onderweg veel oude huizen, gaten in de weg, wrakken langs de weg en daartussen mooie palmbomen gezien. Ons guesthouse ligt in een zeer multuiculturele straat, wat best wennen is als je het voor de eerste keer ziet. De volgende dag begonnen met de duikcursus. 's ochtends suffe video's bekijken en daarna de eerste duik. Na wat gehannes met rustig ademen en duikbrillen leegmaken, klaar om af te dalen. Je zou zeggen een hoogtepunt maar het is net hoe je het bekijkt. Bij mij hield het op na 1,5 meter aangezien mijn oren niet geklaard wouden worden. Marjolein heeft de bodem aangeraakt en gevochten met een pijlstaartrog. Uiteraard was marjo de grote winnaar. 's avonds nog een etentje met eendrachters in Marigot.

Dinsdag met vrienden in de auto naar Maho beach. In goede volgorde, zee strand weg hek landingsbaan. Je kan hier zo ongeveer de vliegtuigen aanraken. Een erg aparte ervaring. Zelfs nog mensen uitgezwaaid vanaf het strand:). Erg leuk om daarna te horen dat ze ons gezien hebben.

Woensdag een relaxdag gehad. Marjo aan het leren voor haar padi, naar mullietbay met 3 meter hoge golven en 's avonds echte canadian poutine.

Donderdag hebben de zusjes zich in tweeën gesplitst. Onvoorstelbaar, maar toch mogelijk. De een duiken maken voor haar padi, de ander met vrienden snorkelen. Punt 1 is geslaagd, aangezien marjo nu scubadiver is:). Punt 2 is mislukt vanwege te hoge golven. Dan maar een dagje strandhangen met cocktails. Best moeilijk om een geschikt strand te vinden, aangezien het windkracht 5 waait. Toch gelukt en zelfs bruin geworden. 's avonds werden de zussen weer herenigd in het resort bij vrienden. Waar we tot in de late uurtjes ons vertrek(lees verdriet van het nu echt afscheid nemen) hebben verdronken:p.

Morgen op naar deel 4 van de reis.:)

Nog meer foto's

Foto's

En nee we lagen niet in het zwembad;)

Water, water en nog eens water

Tja daar zit je dan, aan de andere kant van de wereld. Op het strafbankje van het hotel(omdat daar internetverbinding is) te bedenken wat je moet vertellen over afgelopen 3 weken. Eigenlijk is dat best lastig. Hoe druk je in woorden uit hoe mooi de zonsondergangen waren, en de opkomende zon. Foto's helpen hier wel iets bij maar het gevoel is toch anders. Evenals de mooie sterrenhemels met zelfs de Melkweg. Echt pikkedonker 's nachts.
De oneindige golven, de wind die om je oren suist, de vliegende vissen( alleen en in grote scholen), de dolfijnen die voor de boot langs springen, vogels die op vissen jagen, het uitzicht wat elke dag hetzelfde is (water;)) maar owh toch zo anders.

Tosti's bakken in de wachten van 0.00-4.00 en van 4.00 tot 8.00, de leuke gesprekken die daaruit voort vloeien, de watergevechten, the white(van de witte wacht)mid ocean party, the full moon party, Sinterklaas die op bezoek kwam met chocoladeletters, groene en blauwe pannenkoeken, met zijn allen serveren en schoonmaken (niet de meest leuke klusjes maar wel gezellig), het gevoel van 1 grote familie zijn (blegh nooit gedacht dat ik dat zou zeggen;)), het gevoel van land in zicht hebben en weer bereik, de laatste 100 mijl aftellen, je verslapen en dan wakker worden als het anker al uit is, en dan uiteindelijk het naderende afscheid, waar iedereen het erg moeilijk mee heeft. Ik hoop zo dat jullie een beetje een idee kunnen krijgen van wat we hebben meegemaakt. Bedankt voor al jullie leuke lieve reacties! Is super om te lezen na zo'n reis. Nu gaan we jullie weer vervelen met avonturen van het vaste land (wees gerust hoor daar komt ook water in voor).

Landziekte

Na ruim 3400 mijl gevaren te hebben, staan we vandaag weer op het land. Na 3 weken zee, een aparte ervaring.
Enigszins licht in ons hoofd zwalken wij over straat, en schommelen we op onze stoel. Je bord niet meer op een speklap (een matje wat ervoor zorgde dat je bord niet verschoof). Een blog over onze reis komt nog, zoveel beleefd en gezien!

Adios!

Ik zal beginnen met een slechte mededeling;) met dit blog moeten jullie het de komende 3 weken doen. Vanmiddag stappen we op het schip om vervolgens vanavond direct uit te varen.

Gisteren zijn we met de bus terug naar Las Palmas gereden. Door een deel van de stad gelopen die we nog niet gezien hadden. Daarna op zoek naar de eendracht. Uiteindelijk gevonden:D We vielen met de neus in de boter, aangezien we konden blijven eten en s´avonds een feestje vieren.
Vanochtend heel burgelijk de was gedaan. Waar we dan weer allerlei leuke mensen tegenkwamen. Nu nog even de laatste dingen kopen/regelen en dan gaan we.

Op http://www.eendracht.nl/actueel/blog kunnen jullie ons blijven volgen (en onze reisgenoten).
Op http://www.eendracht.nl/zeilschip-eendracht/huidige-locatie is de locatie van het schip te zien.

Tot snel landrotten!

Dames Benes vs. Bergen

Afgelopen 2 dagen namen we het op tegen water en wind, vandaag was het de dames Benes vs. bergen. De hotspots doorgekregen van onze surfdude. Scheurijzer huren en gaan met die banaan. Smalle zigzaggende stijle weggetjes met haarspeldbochten. Onze plannen moesten uiteindelijk iets bijgesteld worden ivm een rally in het berggebied. (waar wij natuurlijk kanshebbers waren geweest, maar tja te laat met inschrijven) Dan maar met de klok mee een rondje eiland. Mooie dorpjes, uitzichten en heerlijke smoothies langs de weg van vers fruit. Morgen weer op weg naar Las Palmas. Proost!

Surfbabes!

De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zout hebben wij afgelopen dagen aan onze laars gelapt. Ik zal even een beeld schetsen; opgehaald door het surfbusje en op naar playa del hombre. Zwart klein strandje tussen de rotsen(Degene die raad waarom het zwart is mag mee in onze koffer naar Curaçao;)) in de verte golven van 4 meter en mooi helder blauw water. Wat wil een mens nog meer? Juist! Plank pakken en de golfen trotseren! Na de 1e dag al meerdere succesvolle sta-pogingen.
Na alle gedane arbeid natuurlijk ontzettende zin in echte Spaanse paella. Alleen vallen de toetjes hier dan weer wat tegen.

Playa del "proppers"

Liever op elke hoek van de straat een weegschaal, dan 10 proppers op een rij. Het is net onkruid, je komt er niet vanaf. De uitkomst is dan ook een goede pizzeria en gratis kaarten voor een optreden van David Guetta. ( kostte eerst 10 euro maar voor een "beautifull twin" taste die graag in de buidel.

Na een verwaaid en gezandstraald ontbijt op weg naar puerto de mogan.
Het Venetië van gran canaria. Eindelijk een mooi stukje eiland.
Wij gaan natuurlijk stoer zeilend de oceaan over, maar het kan nog stoerder met een supersonische roeiboot.

Scheduled time of arrival en canarian bastards

Tussen 16.05 en 16.05 zit een hoop verschil. 1 uur wel te verstaan! Wij hadden gedacht dat we er in 4 uurtjes vliegen zouden zijn, om 16.00 nog steeds zee en 10 km hoogte. Gek, stond toch echt dat we om 16.05 zouden landen. Na enig denkwerk kwam marjo met de intelligente gedachte dat er wel eens een uur tijdsverschil kon zijn. Probleem opgelost:) Voor hetzelfde geld een uur extra vliegen, niet gek toch;)

Vanochtend ons ontbijt genuttigd op het strand met uitzicht op de haven en lekkere bejaarde hunks die hun dagelijkse oefeningen uitvoerden. Geen gezicht haha.

Nu in playa del ingles. De stad van de canarian bastards. Met crocs, string, topless en rollator het strand op. Het kan hier allemaal tegelijk. We voelen ons hier dan ook erg jong en vitaal.
Toch zijn ze hier ook enorm met hun uiterlijk bezig. Op elke hoek van de straat een weegschaal. Zo kunnen de bejaarde hunks na elke straat controleren of ze de nodige pondjes al verloren hebben.

Tassen gepakt

Paspoort check
Bankpas check
Creditcard check

Ons motto, als we deze 3 dingen maar hebben redden we het wel! Alles is te koop.
Morgen vroeg op en dan kan het grote genieten gaan beginnen:)

Onze survivalkit voor de komende 6 weken

Nog een paar dagen:)
Dag kou, mist, ramen krabben
Welkom zon, warmte, strand

Aftellen

Het aftellen is begonnen. Nog 3 weken en dan vertrekken we. 21 November stappen we op het vliegtuig richting Gran Canaria. Daar gaan we alvast een weekje rustig aan de zon wennen. Want tja van die gure hersfstwind moet je natuurlijk bijkomen. 28 November stappen we dan aan boord van de Eendracht, die ons vervolgens in ongeveer 3 weken naar de overkant brengt. Op st Maarten zijn we van plan om onze padi te halen. Als we daar dan eenmaal van bijgekomen zijn vliegen we op 23 december naar Curacao. Indien jullie de groeten willen doen aan Flipper, geef het door en wij brengen het over,want het dolfijnen zwemmen staat al gepland! 30 December vinden we het tijd om weer richting huis te gaan, waar we jullie op oudjaarsavond met onze verhalen kunnen komen vervelen;)