Weer thuis na een supermooie reis.
Gisteravond uiteindelijk om 22.30 gingen we de lucht in, wat 19.00 had moeten zijn. We maken ons niet meer druk, die caribbean style waren we intussen wel gewend. Op Schiphol een groot ontvangst committee. Waarna we weer de eerste stappen zette in ons koude miezerige mistige kikkerlandje. We zouden graag weer terug gaan, maar het voelt ook wel weer fijn om thuis te zijn.
Natuurlijk was de vorige blog een grapje;). We waren gewoon bij een enorm mooie vuurwerkshow.
Dit is dan eerst het einde van dit blog. Bedankt voor jullie leuke reacties! Het bezorgde ons iedere keer weer een glimlach op het gezicht.
Bij deze wensen we jullie nog een keer een gelukkig, gezond en vooral een reislustig nieuw jaar toe!
zaterdag 31 december 2011
vrijdag 30 december 2011
Happy New Year!
Gister is Marjo verder gegaan met haar duikcursus. Ze mag zich nu padi open water noemen:). We zwommen in 1 groot aquarium. Marjo dan 17 meter onder water. Waar ze o.a. schildpadden en inktvisssen heeft gezien. Ik onder het oppervlak. Waar ik ook tussen scholen vissen zwom. Echt heel gaaf om de onderwaterwereld te mogen bewonderen. Ik kwam ook nog 2 super rare vissen tegen. (zie foto)
Aan het eind van de avond was het dan zo ver. Champagne op tafel en aftellen maar. 5,4,3,2,1 happy New Year en het vuurwerk barste los. Wij wensen iedereen dan ook een gelukkig nieuw jaar!
Aan het eind van de avond was het dan zo ver. Champagne op tafel en aftellen maar. 5,4,3,2,1 happy New Year en het vuurwerk barste los. Wij wensen iedereen dan ook een gelukkig nieuw jaar!
donderdag 29 december 2011
Dolfi
Waar wij als kleine meisjes vroeger zwommen met dolfi (onze opblaasbare dolfijn), hebben wij hem nu ingeruild voor 2 echte. Na een kort introfilmpje, flippers aan en gaan. Pauline mocht als eerste. Spetteren, laten zingen, een kus geven, draaien en ze handje schudden. Uiteindelijk ook nog een ritje tussen 2 dolfijnen in. Marjo natuurlijk alles druk op de foto gezet. De 2e ronde was het de beurt aan Marjo. Erg gave beesten. Glad, hard, rubber/leerachtig en ontzettend intelligent.
Vervolgens nog in het sea aquarium rondgekeken en Willemstad verkent. Waar we natuurlijk de pondjesbrug niet hebben overgeslagen.
Vandaag met Marjo en Nikita naar de struisvogelfarm geweest. Hier een leuke rondleiding gehad, waar we zelfs op ze mochten rijden. Na de verhalen gehoord te hebben, waren we allemaal een stel scheiterds die het toch niet aan durfden met die kamikaze beesten.
Vervolgens nog in het sea aquarium rondgekeken en Willemstad verkent. Waar we natuurlijk de pondjesbrug niet hebben overgeslagen.
Vandaag met Marjo en Nikita naar de struisvogelfarm geweest. Hier een leuke rondleiding gehad, waar we zelfs op ze mochten rijden. Na de verhalen gehoord te hebben, waren we allemaal een stel scheiterds die het toch niet aan durfden met die kamikaze beesten.
dinsdag 27 december 2011
De dag na kerst dinsdag
Kerstavond gezellig geborreld en gegeten bij Maryanne, Jeroen en Nikita.
1e kerstdag, een beetje reismoe, totaal geen dingen open, dus wat doe je dan? Een dagje mambo beach:).
Handdoek op een relaxed strandbed, insmeren en chillen maar. Goed uitziende obers die langskomen met drankjes, en een verfrissende duik in de zee. 'S avonds daar ook ons kerstdiner gehad. Door het vele maar lekkere vis waren we daarna wel een beetje vissig;).
Na een dag stilzitten moeten we toch weer wat doen. Dus stond de Christoffelberg op het programma. Een 2 uur durende klim naar 375 meter hoogte. De laatste paar meter echt tussen steile rotsen met weinig houvast. Het uitzicht was daardoor des te mooier (en we genieten vandaag nog door de spierpijn;)).
1e kerstdag, een beetje reismoe, totaal geen dingen open, dus wat doe je dan? Een dagje mambo beach:).
Handdoek op een relaxed strandbed, insmeren en chillen maar. Goed uitziende obers die langskomen met drankjes, en een verfrissende duik in de zee. 'S avonds daar ook ons kerstdiner gehad. Door het vele maar lekkere vis waren we daarna wel een beetje vissig;).
Na een dag stilzitten moeten we toch weer wat doen. Dus stond de Christoffelberg op het programma. Een 2 uur durende klim naar 375 meter hoogte. De laatste paar meter echt tussen steile rotsen met weinig houvast. Het uitzicht was daardoor des te mooier (en we genieten vandaag nog door de spierpijn;)).
zondag 25 december 2011
Merry X-mass
Vanuit een zonovergoten (niet getreurd, met af en toe een tropisch stortbuitje) Curaçao, wensen wij jullie een prachtige koude witte kerst toe. Wij houden het witte kerstgevoel vast door op een hagelwit strand te gaan liggen.
Alles gaat hier op de caribbean style. Zowel het inchecken op het vliegveld, als het boodschappen doen of het autorijden.
3 kwartier vertraging, geen probleem, rechts inhalen, geen probleem, richtingsaanwijzers? Wat is dat voor een vies woord;) en als je een bekende tegenkomt dan stop je gewoon midden op de weg (ongeacht hoeveel auto's achter je zitten) om een gezellig praatje te houden. Mooi om te zien.
Zo zijn we gister naar het westpunt gereden. Prachtige witte stranden met helblauw water tussen de rotsen. Een beter vakantiegevoel bestaat bijna niet. De weg ernaar toe, door groene "bergen" op een stukje niemandsland.
Alles gaat hier op de caribbean style. Zowel het inchecken op het vliegveld, als het boodschappen doen of het autorijden.
3 kwartier vertraging, geen probleem, rechts inhalen, geen probleem, richtingsaanwijzers? Wat is dat voor een vies woord;) en als je een bekende tegenkomt dan stop je gewoon midden op de weg (ongeacht hoeveel auto's achter je zitten) om een gezellig praatje te houden. Mooi om te zien.
Zo zijn we gister naar het westpunt gereden. Prachtige witte stranden met helblauw water tussen de rotsen. Een beter vakantiegevoel bestaat bijna niet. De weg ernaar toe, door groene "bergen" op een stukje niemandsland.
vrijdag 23 december 2011
Cultuurshock
Vandaag was alweer onze laatste volle dag op St. Maarten. Time flies when you having fun. Afgelopen zondag van de boot af, in een taxibusje naar Philipsburg. Onderweg veel oude huizen, gaten in de weg, wrakken langs de weg en daartussen mooie palmbomen gezien. Ons guesthouse ligt in een zeer multuiculturele straat, wat best wennen is als je het voor de eerste keer ziet. De volgende dag begonnen met de duikcursus. 's ochtends suffe video's bekijken en daarna de eerste duik. Na wat gehannes met rustig ademen en duikbrillen leegmaken, klaar om af te dalen. Je zou zeggen een hoogtepunt maar het is net hoe je het bekijkt. Bij mij hield het op na 1,5 meter aangezien mijn oren niet geklaard wouden worden. Marjolein heeft de bodem aangeraakt en gevochten met een pijlstaartrog. Uiteraard was marjo de grote winnaar. 's avonds nog een etentje met eendrachters in Marigot.
Dinsdag met vrienden in de auto naar Maho beach. In goede volgorde, zee strand weg hek landingsbaan. Je kan hier zo ongeveer de vliegtuigen aanraken. Een erg aparte ervaring. Zelfs nog mensen uitgezwaaid vanaf het strand:). Erg leuk om daarna te horen dat ze ons gezien hebben.
Woensdag een relaxdag gehad. Marjo aan het leren voor haar padi, naar mullietbay met 3 meter hoge golven en 's avonds echte canadian poutine.
Donderdag hebben de zusjes zich in tweeën gesplitst. Onvoorstelbaar, maar toch mogelijk. De een duiken maken voor haar padi, de ander met vrienden snorkelen. Punt 1 is geslaagd, aangezien marjo nu scubadiver is:). Punt 2 is mislukt vanwege te hoge golven. Dan maar een dagje strandhangen met cocktails. Best moeilijk om een geschikt strand te vinden, aangezien het windkracht 5 waait. Toch gelukt en zelfs bruin geworden. 's avonds werden de zussen weer herenigd in het resort bij vrienden. Waar we tot in de late uurtjes ons vertrek(lees verdriet van het nu echt afscheid nemen) hebben verdronken:p.
Morgen op naar deel 4 van de reis.:)
Dinsdag met vrienden in de auto naar Maho beach. In goede volgorde, zee strand weg hek landingsbaan. Je kan hier zo ongeveer de vliegtuigen aanraken. Een erg aparte ervaring. Zelfs nog mensen uitgezwaaid vanaf het strand:). Erg leuk om daarna te horen dat ze ons gezien hebben.
Woensdag een relaxdag gehad. Marjo aan het leren voor haar padi, naar mullietbay met 3 meter hoge golven en 's avonds echte canadian poutine.
Donderdag hebben de zusjes zich in tweeën gesplitst. Onvoorstelbaar, maar toch mogelijk. De een duiken maken voor haar padi, de ander met vrienden snorkelen. Punt 1 is geslaagd, aangezien marjo nu scubadiver is:). Punt 2 is mislukt vanwege te hoge golven. Dan maar een dagje strandhangen met cocktails. Best moeilijk om een geschikt strand te vinden, aangezien het windkracht 5 waait. Toch gelukt en zelfs bruin geworden. 's avonds werden de zussen weer herenigd in het resort bij vrienden. Waar we tot in de late uurtjes ons vertrek(lees verdriet van het nu echt afscheid nemen) hebben verdronken:p.
Morgen op naar deel 4 van de reis.:)
woensdag 21 december 2011
dinsdag 20 december 2011
Water, water en nog eens water
Tja daar zit je dan, aan de andere kant van de wereld. Op het strafbankje van het hotel(omdat daar internetverbinding is) te bedenken wat je moet vertellen over afgelopen 3 weken. Eigenlijk is dat best lastig. Hoe druk je in woorden uit hoe mooi de zonsondergangen waren, en de opkomende zon. Foto's helpen hier wel iets bij maar het gevoel is toch anders. Evenals de mooie sterrenhemels met zelfs de Melkweg. Echt pikkedonker 's nachts.
De oneindige golven, de wind die om je oren suist, de vliegende vissen( alleen en in grote scholen), de dolfijnen die voor de boot langs springen, vogels die op vissen jagen, het uitzicht wat elke dag hetzelfde is (water;)) maar owh toch zo anders.
Tosti's bakken in de wachten van 0.00-4.00 en van 4.00 tot 8.00, de leuke gesprekken die daaruit voort vloeien, de watergevechten, the white(van de witte wacht)mid ocean party, the full moon party, Sinterklaas die op bezoek kwam met chocoladeletters, groene en blauwe pannenkoeken, met zijn allen serveren en schoonmaken (niet de meest leuke klusjes maar wel gezellig), het gevoel van 1 grote familie zijn (blegh nooit gedacht dat ik dat zou zeggen;)), het gevoel van land in zicht hebben en weer bereik, de laatste 100 mijl aftellen, je verslapen en dan wakker worden als het anker al uit is, en dan uiteindelijk het naderende afscheid, waar iedereen het erg moeilijk mee heeft. Ik hoop zo dat jullie een beetje een idee kunnen krijgen van wat we hebben meegemaakt. Bedankt voor al jullie leuke lieve reacties! Is super om te lezen na zo'n reis. Nu gaan we jullie weer vervelen met avonturen van het vaste land (wees gerust hoor daar komt ook water in voor).
De oneindige golven, de wind die om je oren suist, de vliegende vissen( alleen en in grote scholen), de dolfijnen die voor de boot langs springen, vogels die op vissen jagen, het uitzicht wat elke dag hetzelfde is (water;)) maar owh toch zo anders.
Tosti's bakken in de wachten van 0.00-4.00 en van 4.00 tot 8.00, de leuke gesprekken die daaruit voort vloeien, de watergevechten, the white(van de witte wacht)mid ocean party, the full moon party, Sinterklaas die op bezoek kwam met chocoladeletters, groene en blauwe pannenkoeken, met zijn allen serveren en schoonmaken (niet de meest leuke klusjes maar wel gezellig), het gevoel van 1 grote familie zijn (blegh nooit gedacht dat ik dat zou zeggen;)), het gevoel van land in zicht hebben en weer bereik, de laatste 100 mijl aftellen, je verslapen en dan wakker worden als het anker al uit is, en dan uiteindelijk het naderende afscheid, waar iedereen het erg moeilijk mee heeft. Ik hoop zo dat jullie een beetje een idee kunnen krijgen van wat we hebben meegemaakt. Bedankt voor al jullie leuke lieve reacties! Is super om te lezen na zo'n reis. Nu gaan we jullie weer vervelen met avonturen van het vaste land (wees gerust hoor daar komt ook water in voor).
zondag 18 december 2011
Landziekte
Na ruim 3400 mijl gevaren te hebben, staan we vandaag weer op het land. Na 3 weken zee, een aparte ervaring.
Enigszins licht in ons hoofd zwalken wij over straat, en schommelen we op onze stoel. Je bord niet meer op een speklap (een matje wat ervoor zorgde dat je bord niet verschoof). Een blog over onze reis komt nog, zoveel beleefd en gezien!
Enigszins licht in ons hoofd zwalken wij over straat, en schommelen we op onze stoel. Je bord niet meer op een speklap (een matje wat ervoor zorgde dat je bord niet verschoof). Een blog over onze reis komt nog, zoveel beleefd en gezien!
Abonneren op:
Posts (Atom)